Zdefiniowanie właściwego poziomu ochrony wzroku jest skomplikowaną procedurą. Szczegóły precyzowane są przez standardy europejskie CEI/IEC 825 2001. Norma ta definiuje metodę oszacowania niebezpieczeństwa, jakie promieniowanie laserowe stanowi dla wzroku użytkownika. Ponadto norma ta podaje metodę testowania okularów antylaserowych w celu ustalenia współczynnika ochrony absolutnej lub wartości współczynnika _"L", określającego maksymalną moc lub gęstość energii, dla której okulary ochronne są dostosowane. Zarówno filtry użyte w szkłach ochronnych, jak i rodzaj użytych oprawek, mają wpływ na określenie wartości współczynnika _"L" dla każdej kombinacji długości fali światła, mocy i chwilowego trybu pracy lasera. Współczynnik _"L" różni się od parametru gęstości optycznej tym, że jest on bezwzględną miarą mocy maksymalnej wiązki, na jaką okulary mogą być narażone bez degradacji.

Istnieją 3 elementy pomiaru wartości współczynnika _"L". Pierwszym elementem jest chwilowy tryb pracy lasera.

Kolejny element określa długość fali przy której określenie wartości współczynnika _"L" znajdzie zastosowanie. Można tu brać pod uwagę pojedynczą dlugość fali lub określony zakres długości fali.

Ostatni element określania wartości współczynnika _"L" to nadanie jej suffiksu liczbowego, który jest znacznikiem maksymalnej mocy, przed jaką filter w okularach jest w stanie chronić wzrok.

Przykład: D 532 L5: Takie okulary zapewniają ochronę L5 przy wiązce typu D (pracy ciągłej) przy 532 nm.

DIR 730-1085 L5: Takie okulary zapewniają ochronę L5 przy wiązce typu D,I oraz R przy zakresie długości fali 730-1085 nm.

Określanie wartości współczynnika L zależy od różnorodnych czynników. Przykładowo, zagrożenie wynikające z bezpośredniego wystawienia na promieniowanie jest ogólnie wyższe od wystawienia na promieniowanie wiązki odbitej, i wymaga innego poziomu ochrony. Ponadto, emisja z niektórych źródeł promieniowania może być niegroźna przy określonym układzie optycznym, a po modyfikacji układu poprzez wyposażenie go w dodatkową optykę, zagrożenie może ulec podwyższeniu. Użycie systemów przesyłu światłowodowego również zwiększa ryzyko potencjalnego zagrożenia, ponieważ komplikuje możliwość określenia podstawowego ryzyka.